![\"\"](\"http:\/\/www.origineel.net\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Inge-en-Peter.jpg\")
<\/a>\u00a0![\"\"](\"http:\/\/www.origineel.net\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Inge-en-Peter-2.jpg\")
<\/a><\/p>\nEenmaal in het huis aangekomen moeten de kinderen nog even aan hun huiswerk werken. En zelfs
\nhet jongste kereltje is bezig met Engelse les. Hij schrijft dan ook in een schriftje: My name is Aajush.
\nHet leuke is dat wij in de komende dagen werkelijk dagelijks te maken krijgen met piepjonge kinderen
\ndie ons in het Engels vragen hoe we heten en ons vertellen wat hun naam is. Kunnen de Chinezen wat
\ndat betreft nog heel erg veel van leren.<\/p>\n
Omdat het een wat ongelukkige timing is qua festivaltijd, spreken we met Pragati en Niken af dat we
\nze eind van onze reis nogmaals zullen opzoeken en dat we dan van een deel van het sponsorgeld voor
\nalle 12 kids nieuwe kleren zullen aanschaffen en nieuw beddengoed. Zo gezegd, zo gedaan. Op onze
\nallerlaatste dag in Nepal treffen we Pragati en Niken en trekken met Niken de idioot drukke stad
\nKathmandu in om kleren te gaan kopen. We zijn vergeten wat de naam van de wijk is waar Niken ons
\nmee naar toe neemt, maar dat het er Nepalees druk is (en dat is h\u00e9\u00e9l erg druk kunnen we jullie
\nvertellen) is wel een understatement. Mijn God, wat een mensen op elkaar in kleine straatjes. En
\nnatuurlijk mogen de mensen op hun scooters, brommers en motoren hier gewoon tussendoor. Alsof
\nhet nog niet druk genoeg was. Niken gaat met Inge het ene na het andere kledingwinkeltje in, net
\nzolang totdat er voor iedereen iets nieuws gekocht is. Daarna nog nieuw beddengoed uitzoeken en
\nterug naar Pragati die thuis op hun eigen kleine kereltje Aru aan het passen is. Deze bengel is wakker
\nals we terugkomen, zodat we met z\u2019n allen nog naar de Nepalese Blokker kunnen om een nieuwe
\nblender aan te schaffen. Deze is noodzakelijk, omdat de oude het helaas begeven heeft en reparatie
\nniet meer mogelijk bleek.<\/p>\n
Hierna gaan we met z\u2019n vijven nog even een hapje eten, waarna we hartelijk afscheid van elkaar
\nnemen. Pragati belooft ons wat kiekjes te gaan sturen als de kinderen hun nieuwe kloffies ontvangen
\nen aangetrokken hebben. En ja hoor, een weekje later stromen de kiekjes al via de whatsapp op Inge
\nhaar mobiel binnen. Erg leuk dat we iets voor deze kids hebben kunnen doen wat dat betreft. Het
\nresterende geld is overgemaakt naar de rekening van CSN.
\nOmdat wij via Harmke al zoveel over hun stichting hadden vernomen tijdens de maandagavond
\nhardlooptrainingen, was het voor ons echt geweldig om te zien wat ze daar eigenlijk opgebouwd
\nhebben. Wat een netjes onderkomen voor de kinderen, die zo mooi dicht bij hun school wonen, een
\ngoed huis hebben, goede begeleiding en aan hun toekomst kunnen werken. Want als ons \u00e9\u00e9n ding
\nwel duidelijk is geworden, is het wel dat men het in Nepal vooral niet van de regering moet hebben.
\nAls je niks hebt, ben je de klos en kan je ook niet naar school en heb je dus ook geen kans om iets op
\nte bouwen in je jonge leven. En dat is nou precies wat CSN deze kinderen w\u00e9l biedt: de mogelijkheid
\nom via school een goede toekomst te krijgen. Dat we hier op deze manier een heel klein beetje aan
\nmee hebben mogen helpen doet ons dan ook heel erg goed.<\/p>\n
Namaste
\nInge Kools & Peter Boersen<\/p>\n